Laatste Nieuws

Addy van Stiphout en Ruud Verbakel winnen weer in Milheeze. Addy van Stiphout en Benny Claes klassement winnaars.

Twee mooie pelotons gingen van start in Milheeze met een zonnig, niet te warm, weertje. 
Er werden dit jaar 18 wedstrijden verreden van medio april tot medio augustus. Het gemiddelde lag dit jaar met 60,4 deelnemers weer boven dat van 2018, 2019 en 2022. 

Bij de amateurs werd er weer flink gekoerst maar er was geen ontkomen aan. Vrij snel een ontsnapping van Wessel Coppelmans en Luuk Sillekens (de winnaar vorige week in De Rips) maar het mocht maar enkele ronden duren. Vervolgens Addy van Stiphout en Erwin Bakker die het enkele ronden lukten om een paar honderd meter voor te blijven. Na twaalf ronden van 3720 meter wisten Sillekens, Tom Elsten en Coppelmans weer even een gaatje te slaan. Na een valpartij met nog 10 km te gaan brokkelde het peloton uiteen. Robin Niesters moest de strijd staken maar kon zonder ernstig letsel naar huis. De eindoverwinning ging naar Addy van Stiphout die daarmee zijn zesde noteerde. Brian Rutjens werd tweede en Wim van Roey derde.

Ook bij de masters hadden ze er deze avond zin in en reden weer bijna net zo hard als de amateurs, 42 km/u. De eerste doorkomst hadden Sander Dijkink en Peter Bylois een gaatje. Maar de ronde erna kwam Ruud Verbakel met een tiental seconden voorsprong voorbij. Even leek het er op dat hij weer weg zou rijden net als vorige week. Het gat groeide tot 20 tellen. Maar dit keer lieten ze hem niet gaan. Halfweg wedstrijd reed Dijkink weer vooruit, dit keer met Stan Janssen. En ze kregen gezelschap van een negental. Samen wisten ze tot de voorlaatste ronde een gaatje vast te houden. Maar toch werden ze ingerekend. In die laatste ronde sprong Verbakel weg en won met een 70 meter voorsprong. Ron Paffen won daarachter de sprint van Nick Riddy.

Mede dankzij de medewerking van sponsoren was het dit jaar mogelijk om weer een totaal Klassement te verrijden. Dit klassement om de Piet Cup (genoemd naar Piet Rooijmans, oprichter van WVAN) werd bij de amateurs gewonnen door Addy van Stiphout. Tweede werd Leroy Provenzano en derde Thieu Henskens. Bij de masters werd het klassement net als vorig jaar door Benny Claes gewonnen voor Kurt Houben en Cliff Vansummeren. 

Luuk Sillekens en Ruud Verbakel winnen natte Ronde van De Rips

De opkomst was deze avond zeer matig. Een dertiental amateurs en 20 masters aan de start. Of eigenlijk 17 masters en drie nieuwelingen.
Er was dan ook wel zeer slecht weer voorspeld. Het bleef echter bij enkele buien. 

De amateurs deden om en om pogingen om weg te komen. Eerst Daniele Manca met Jos van der Heijden, later Erwin Bakker. Ook Nol van Loon probeerde te ontsnappen. Ook van der Heijden en Manca samen. Na 15 ronden reed Luuk Sillekens iets voor de rest maar werd weer ingerekend. Vijf ronden later won hij toch de sprint die al lang van te voren werd aangegaan. Pieter-Jan Bollen werd twee en Nol van Loon drie.

Ook deze avond reden de masters nagenoeg net zo hard als de amateurs. Na tien km vormde zich een kopgroep van zeven man die langzaam maar gestaag de voorsprong op de rest uitbreidde tot anderhalve minuut. Halfweg koers sprong Verbakel weg uit die kopgroep en zijn voor sprong groeide tot 45 seconden. Na het luiden van de bel bleven de overige zes elkaar een ronde lang aankijken en daarbij werd de achterstand ineens verdubbeld. Ruud Verbakel won de koers, Kurt Houben won de sprint en Stephan Muijres werd derde.

Volgende week is de sluitingskoers in Milheeze Centrum. Daar worden de dagprijzen en de klassementsprijzen ter plaatse uitgereikt.
De overige dagprijzen van alle wedstrijden tot en met De Rips worden via de bank uitbetaald. De deelnemer die prijs gereden heeft moet daarvoor zijn banknummer doorgeven middels een mail aan ons info@wvan.nl. Dit moet elk seizoen gebeuren. De gegevens worden niet bewaard van vorige seizoenen.

 

Bastenakenaar Steve Guillaume wint weer in Ospel bij masters en Addy van Stiphout sterkste amateur

Het parkoers in Nederweert Ospel aan het Ommelpad telt 3870 meters en slechts 2 hoeken. Hierdoor is het moeilijk wegkomen van het peloton. En de masters rijden dan bijna net zo snel als de amateurs. Lange tijd leek het er zelfs op dat ze harder gingen, maar ze bleven steeds achter de amateurs en reden hetzelfde gemiddelde over de hele wedstrijd.

Daniele Manca opende de wedstrijd meteen door een gat van 16 seconden te slaan. Hij kreeg nog even gezelschap van Martijn Gijsbers, maar beiden werden snel teruggehaald waarop Rick van Deursen weer wegsprong. En even later Erwin Bakker het ook probeerde, maar niemand lukte het. Vervolgens nog een poging van Martijn Gijsbers die toch weer 15 seconden kreeg maar wederom slechts voor even. 
Na een 38 km wedstrijd ontstond een kopgroep van 4 man Jonathan Paulus, Wessel Coppelmans, Jorg Claes en Matthias Krols. Twee ronden lang mochten ze ervan proeven. Met nog een km of 8 te gaan een ontsnapping van Teun van Poppel en Stef Anthonissen. En toch werd het een massasprint. En daarin is Addy van Stiphout de sterkste. Brian Rutjens werd twee en Jorg Claes drie.

Bij de masters rommelde het net zoveel. Diverse ontsnappingen van om te beginnen Bert Meuwis en Ronny Denier. Daarna Denier, Stephan Muijres en Kris van der Moeren gevolgd door een poging van Ruud Verbakel. Even leek het halfweg koers te breken, maar ook dat werd weer teniet gedaan. Dus ook bij de masters een massasprint. De winnaar van vorig jaar op dit parkoers won nu ook weer. Steve Guillaume uit Bastogne. En ook de tweede van vorige editie, Ruud Verbakel werd nu weer tweede. Bas Janssen pakte de derde plaats.

 

Addy Van Stiphout de sterkste in Boekel, Kurt Houben wint bij masters

Deze woensdagavond waren we te gast in Boekel. De plaatselijke wielerclub kwam met een flinke afvaardiging de pelotons versterken. In totaal 41 amateurs en 26 masters gingen van start. 

Na een 15 km wedstrijd zetten de Boekelnaren Frank Janssen en Jim Cranen samen met hun ploeggenoot Twan van den Brand en Veghelnaar Harrie van Etten de eerste ontsnapping op touw. Ze zetten de rest op 15-20 seconden. Halfweg koers zetten Jelle Schuermans, Joris de Mönnink en Martijn Gijsbers de achtervolging in. En even later konden ze samen met Erwin Bakker aansluiting krijgen. Dat was teveel en de hele groep vluchters werd ingelopen door het peloton. En dus werd het een massasprint waarbij van Stiphout iedereen te vlug af was. Hij zette hiermee de vierde overwinning in deze competitie op zijn naam. Stijn Hanegraaf werd tweede en Thieu Henskens derde.

Na 10 km wedstrijd sprongen bij de masters Ruud Verbakel en Kurt Houben weg. En die werden niet meer terug gezien. Tot ruim een minuut voorsprong kregen ze op het peloton. Eerst probeerden de Boekelnaren Rob Verbruggen en Lucas Demuyt ze nog te achterhalen, maar dat mocht niet lukken. De poging van Cliff Vansummeren werd ook weer door het peloton teniet gedaan. 
Kurt Houben was net te sterk voor Ruud Verbakel. Daarachter werd de massasprint gewonnen door John Verhouden. 

 

Jules Bremers en Bert Meuwis winnen op de Vlosberg in Asten

Er stond een lekker windje over het parkoers. Dat zou wel eens in veel stukken kunnen breken vanavond. En zo was het ook. Waar de wind van voren stond reed men in de bossen en in het open stuk had men de wind van achteren. Hierdoor lag de snelheid ook erg hoog. De kop van de amateurs zelfs 45 km/u. Dan rijd je zelfs 43,6 gemiddeld en wordt je nog op twee-en-een-halve minuut gezet.

 

Vaak zien we een gelijk wedstrijdverloop bij de amateurs en de masters, maar vandaag was het verbazingwekkend hetzelfde. Ik kan gewoon een kopie maken van het verslag.
Na 4-5 ronden (ca 15 km) ontstond er een kopgroep van 7 man. Daarachter brak het peloton in tweeën. Lange tijd reed het eerste peloton op 40 seconden van de kop. En met nog 15 km te gaan liep dat op naar anderhalve minuut. Het tweede peloton kwam op een ronde achterstand binnen op 5 minuten van de leiders. Ja, alles precies hetzelfde bij beide categorieën.

 

Alleen bij de amateurs moest Jos van der Heijden de medevluchters laten gaan en landde in het peloton. Daardoor nog maar 6 leiders die de eindsprint aangingen. De Brunssumenaar Jules Bremers (die ook zaterdag de Ronde van St. Tunnis won) was ook dit keer het rapste. Addy van Stiphout werd tweede voor Martijn Gijsbers. Van Stiphout verstevigde wederom zijn leiderspositie in het klassement.

 

Bij de masters was het Bert Meuwis die iedereen te vlug af was, zelfs de fotograaf. Niels van Kempen werd tweede en Cliff Vansummeren derde.

 

Addy van Stiphout verstevigt positie en Verbakel wint na lange solo

De dag begon met een flinke zomerstorm maar in de middag werd het weer wat zonniger. Na wat opruimwerkzaamheden op het parkoers werd de start-finish zone ingericht. Er zouden in de avond nog enkele buitjes komen maar voor de start al een zeer flinke bui en tijdens de wedstrijd weer een groet hoeveelheid regen. Ook was er een enkel donderslag te horen.  

Na 25 km wist Addy van Stiphout een klein gaatje te slaan van iets minder dan 100 meter. Een achttal km wist hij dat vol te houden. Verder waren er weinig ontsnappingen, althans niet zichtbaar op de meet. De groep bleef goed bijeen en gingen dan ook en masse de sprint aan. Van Stiphout klopte Leroy Provenzano in de sprint. Daarachter eindigde Thieu Henskens als derde.

Bij de masters voerden meteen na start Cliff Vansummeren en Ruud Verbakel, het tempo hoog op. Verbakel wist zich los te trekken en kwam de ronde erna met 13 tellen voorsprong voorbij. Dit gat werd groter en groter. Halfweg de wedstrijd brak het peloton in tweeën. Dat wil zeggen de helft kwam in groepjes van 1 of 2 in achtervolging voorbij. De eerste achtervolgers waren Kurt Houben en Edwin Raats die nog 35 seconden achter de vluchter zaten. De andere helft van het peloton reed op ruim een minuut achterstand. Enkele rondes later kwamen de achtervolgers bijeen in een groep van zes, maar de achterstand liep weer op tot tegen een minuut. In de laatste ronde deden ze daar nog een tel of tien vanaf, maar het was niet genoeg om de solist van de avond in te halen. In de sprint werd Kurt Houben tweede en Benny Claes derde.

 

 

Winst voor Ruud Verbakel en Jules Bremers

Vandaag een parkoers van 3360 meter met maar liefst acht bochten. Daar bovenop een klam drukkend weertje. De verwachting was dan ook dat de snelheid lager zou liggen dan anders. En dat er zeker een verschil zou zijn tussen de amateurs en de masters. Dat hetpeloton van de masters ingelopen zou worden door de amateurs. Iets wat eigenlijk altijd het geval was op deze ronde. Maar niets van dat alles. 
De twee groepen van ieder ruim 30 man gingen vlot van start met een snelheid van 43 en respectievelijk 41 op de eerste ronde.

Pas halfweg koers ontstond een kopgroep bij de amateurs met daarin Martijn Gijsbers, Daniele Manca, Jules Bremers en Harrie van Etten. deze mannen pakten een voorsprogn van 30 tellen en hielden dat lange tijd vast. Na nog een tiental kilometers moest Gijsbers afhaken en nam plaats in het jagende peloton. In de laatse vier ronden werd er steeds een vijftal seconden afgesnoept, maar dat was net niet genoeg. De drie overgebleven vluchters gingen de sprint aan en Bremers won voor Manca envan Etten.

Bij de masters werd er ook deze avond eerder in de wedstrijd een kop groep gevormd. Na 15 km sloegen Niels van Kempen en Ruud Verbakel toe en meteen een gat van 22 seconden. Dit liep in de volgende 15 km op tot ruim een minuut en die voorsprong hielden ze tot het einde. Er werd gesprint en Verbakel won voor van Kempen. Frederic Wilmet won de sprint van het peloton.

 

 

 

Ook in Neerkant hoge snelheden. Kurt Houben en Leroy Provenzano winnen

Nadat er vorige week in Asten Heusden al topsnelheden werden gehaald, was het deze avond ook in Neerkant raak. Het parkoers van 4750 meter werd in net iets meer dan 6 minuten gemiddeld gerond. Dat zette de snelheidsmeter op 44 km/u bij de amateurs. De masters deden daar niet voor onder met 43,1 km/u. Het gevolg was wel weer dat ontsnappen niet echt mogelijk was. 

Daan Bongers was het eerste die met een voorsprong bij de meet doorkwam. Het gat was echter slechts een kleine 70 meter. Niet genoeg. Met 28 km verreden een poging van Jarno van Lieshout en Bruce Rayer. Maar de 100 meter die ze hadden was ook niet houdbaar. Op 42 km ontstond een kopgroep van drie. Peter de Winter, Harrie van Etten en Robin Verheyden. Ze hadden 15 tellen voorsprong maar konden dat niet verder uitbouwen. Bij het luiden van de bel voor de laatste ronde werden ze, net als bij de masters, weer ingerekend. Dus werd het een massasprint. Leroy Provenzano had het meeste over. Wessel Coppelmans klopte daarachter nog nipt Robin verheyden.

Bij de masters meteen een kopgroep van vier man. Niels van Kempen, Cliff Vansummeren, Joeri Martens en Nick Riddy wisten even de rest voor te blijven, maar niet lang. Ze werden teruggehaald en meteen probeerde van Kempen weer weg te rijden. Hij had alleen 12 tellen voor op de rest. Maar ook dat kreeg geen goedkeuring van het peloton. Zo bleef het rommelen tot na 23 km vijf man een gat sloegen; Marc Janssen, Joeri Martens, Bert Meuwis, Kris van der Moeren en Ronny Denier.  Edwin Raats en weer van Kempen wisten nog net de sprong te maken. Maar hoe deze groep ook samenwerkte, ze kregen niet meer dan 20 seconden. En dit liep tegen het eind nog langzaam terug ook waarna ze bij de bel werden opgeslokt door het jagende peloton. Bij de masters ook een massaprint. Kurt Houben won, Ruud Verbakel werd tweede en Bert Meuwis derde.

 

 

 

Erwin bakker en Ronnie Denier winnen in zeer snelle ronde van Asten-Heusden.

De wind stond gunstig voor een zeer korte rondetijd. Met net 6 minuten op een ronde van 4510 meter werd in de eerste ronde een snelheid van 45 km per uur aangetikt. En dit zette de hele wedstrijd door.

Na zo'n 10 km sprongen Peter de Winter en Erwin Bakker weg. En al snel probeerde Yannick Steurs ze te achterhalen. Dat lukte in eerste instantie niet maar hij kreeg hulp van Jorg Claes en weer 4 km later kwam ook Marnix van Hoek om te helpen. Met zijn drieën zetten ze de achtervolging in en elke ronde ging er een kleine 10 seconden van de voorsprong van de leiders af. Net voordat ze ingelopen zouden worden maakte Bakker een jump en wist zo op ruim 20 seconden voor hen te eindigen. Claes werd twee en van Hoek drie.

De masters vlogen ook over het parkoers met de flinke rugwind op de achterzijde. Al snel een kopgroep van acht die een voorsprong van een kleine halve minuut hadden. In de tweede helft van de wedstrijd groeide dat uit naar ruim een minuut.

Jip Schouren, een nieuweling in dit peloton masters waagde zelfs nog een ronde in de achtervolging te gaan samen met Eoghan Clifford. Moedig, maar helaas liep het op niets uit. Hij werd overigens toch nog verdienstelijk 12e tussen die veel oudere mannen.

De sprint van de kopgroep werd gewonnen door Ronnie Denier die de rest een 100 meter achter zich liet. Daarachter werd nog op het scherpst van de snede gespurt. De video werd er bij gehaald en ook de opnames van de zijkant. Toen bleek dat Ruud Verbakel net een banddikte te kort kwam op Frederic Wilmet.

 

 

 

Ronde van Merselo een succes en voor herhaling vatbaar.

De organisatie was top en de meningen over het parkoers waren unaniem positief. Marcel Ruyten van MCycles heeft er dan ook alles aan gedaan om de dag perfect te laten verlopen.
En het resultaat mocht er zeker zijn. De entourage en de sfeer waren perfect. De zon hielp ook een flink stuk mee.

Er gingen in totaal 102 renners van start.
En er werd hard door gekacheld. De amateurs reden 44,2 km/u, De masters 43 en ook de recreanten hadden er zin in met 40,9.

De amateurs hielden het tempo zo hoog dat er geen ontkomen aan was. Maar ook achterin bleven ze steeds bij de rest. Ze waren dus gewaagd aan elkaar. Het peloton van 37 man groot bleef de hele wedstrijd met het gemiddelde van 44,2 over het parkoers racen en in de sprint reden ze ruim 60 per uur. De winst ging naar Leroy Provenzano voor Wim van Rooy en Jules Bremers.

De masters hadden er net zo veel zin in. Alleen de eerste ronde deden ze het even rustig aan, maar de daarop volgende rondetijden doen niet onder voor die van de amateurs. Na drie rondes vormde zich al een kopgroep van drie Met de rest daar 25 seconden achter. De drie waren weg en de voorsprong groeide richting de twee minuten. In de sprint won Benny Claes voor Kris van der Moeren en Jeroen Hendriks.

In deze eerste editie van de Ronde van Merselo was de eerste start voor de recreanten die 6 ronden moesten doen in totaal 27,4 km. De eerste helft van de wedstrijd bleven ze goed bij elkaar op een enkeling na die het tempo niet konden bijbenen. Daarna brak het peloton in tweeën waardoor er 11 leiders overbleven. Die gingen gezamenlijk de laatste ronde in en in de sprint won Siem Slabbers voor Ian Oakes en William Martens.

 

 

 

Pagina's